سوزش و التهاب گلو به علت ریفلاکس اسید - وبلاگ بهداشت و سلامت

به گزارش وبلاگ بهداشت و سلامت، بیماری ریفلاکس اسید، که به آن ریفلاکس گاستروازوفاژیال (gastroesophageal reflux) هم گویند، برگشت اسید معده به سمت مری است. این مقاله اطلاعاتی را در مورد اقدامات پیشگیرانه جهت جلوگیری از سوزش گلو به

مترجم: رزیتا ملکی زاده

منبع:راسخون

بیماری ریفلاکس اسید، که به آن ریفلاکس گاستروازوفاژیال (gastroesophageal reflux) هم گویند، برگشت اسید معده به سمت مری است. این مقاله اطلاعاتی را در مورد اقدامات پیشگیرانه جهت جلوگیری از سوزش گلو به علت ریفلاکس اسید فراهم ساخته است.

بیماری ریفلاکس اسید، که بعلاوه ریفلاکس معده به مری (ریفلاکس گاستروازوفاژیال) نامیده می شود، زمانی رخ می دهد که عضله اسفنکتر (عضله تنگ کننده) تحتانی در انتهای مری قادر به جلوگیری از حرکت برگشتی محتویات معده به مری نباشد. ریفلاکس حلق و حنجره (Laryngopharyngeal reflux) یکی دیگر از عوارض مشابهی است که در نوزادان شایع می باشد. در ریفلاکس حلق و حنجره، عضلات اسفنکتر واقع در انتهای مری قادر به عملکرد مناسب نبوده و در نتیجه، محتویات معده (اسید معده) به پشت گلو (حلق) یا جعبه صوتی (حنجره) به بالا برمی شود. گاهی، اسید معده حتی ممکن است به پشت مجرای تنفسی بینی حرکت برگشتی داشته باشد. این امر می تواند به التهاب بافت این نواحی منجر شود. سوزش سر دل علامت مشخصه ریفلاکس معده به مری است. ریفلاکس حلق و حنجره، که گاهی اوقات به ریفلاکس خاموش (silent reflux) اشاره دارد، به احتمال زیاد موجب سوزش و التهاب گلو می شود.

ریفلاکس اسید چیست؟

هرگاه ریفلاکس اسید اتفاق افتد، اسید معده به سمت مری که مجرایی است میان معده و حلق می رود. مری بخش مهمی از دستگاه گوارش بوده به گونه ای که غذا و مایعات را از حفره دهان به معده انتقال می دهد. مری شامل دو عضله اسفنکتر مهم یعنی عضله اسفنکتر تحتانی مری و عضله اسفنکتر فوقانی مری است. تحت شرایط عادی، عضله اسفنکتر تحتانی مری بلافاصله بعد از عبور غذا از آن بسته می شود. چنانچه این اسفنکتر بدون قید و شرط بسته نشود، و یا در اغلب موارد باز باشد، اسید فراوری شده بوسیله معده می تواند به سمت بالا حرکت نموده و به مری برود. در صورتی که عضله اسفنکتر فوقانی هم غیر طبیعی باشد، یا به درستی عمل نکند، اسید معده وارد شده و موجب التهاب حنجره یا گلو می شود. محتویات معده موجب التهاب بافت حساس پشت گلو یا پشت مجرای تنفسی بینی می شود. ریفلاکس حلق و حنجره در نوزادان متداول می باشد، به این علت که عضلات اسفنکتر آنها هنوز به طور کامل توسعه نیافته، و مری آنها هم کوتاه می باشد. علاوه بر این، در بیشتر مواقع، آنها در شرایط خوابیده (دراز کشیدن) می باشند.

علائم مرتبط

علائم ریفلاکس حلق و حنجره می تواند به قرار ذیل باشند:

 تخلیه و صاف کردن مداوم گلو

 التهاب گلو

 سرفه مزمن

 التهاب تارهای صوتی

 خس خس سینه

 تنفس پر سر و صدا

 خشونت صدا

 احساس وجود توده ای در گلو

 مسائل تنفسی

 فراوری بیش از حد خلط در گلو

 مشکل در بلع

 آبریزش از عقب بینی

اقدامات احتیاطی ساده برای ریفلاکس اسید

بعضی از اقدامات احتیاطی ساده را که می توان جهت به حداقل رساندن مشکل ریفلاکس انجام داد به قرار ذیل است:

 هنگام خواب تنه یا بدن را بالا ببرید. با این کار اطمینان حاصل می شود که محتویات معده در جهت مخالف حرکت نخواهند کرد.

 به جای صرف سه وعده غذایی سنگین، بایستی پی در پی وعده های کوچکتر و سبک تری میل نمایید. بعلاوه از مصرف مواد غذایی پرادویه و پرچرب خودداری کنید.

 مصرف الکل، تنباکو، و نوشیدنی های کافئین دار را کاهش دهید.

 اطمینان حاصل کنید که حداقل 2 ساعت فاصله میان صرف شام و قبل از خواب باشد.

 غرغره کردن با آب نمک در صبح هم به تسکین درد گلو یاری می نماید.

 بعلاوه، روزانه اندازه کافی آب بنوشید.

اقدامات احتیاطی فوق را جهت جلوگیری از بیماری ریفلاکس اسید و یا ریفلاکس حلق و حنجره انجام دهید. در موارد شدید، آنتی اسیدها، داروهای کاهش دهنده اسید معده و یا مهارکننده های پمپ پروتون می تواند برای کاهش علائم مورد استفاده قرار گیرند. بهتر است دارو را به اندازه تجویز شده مصرف نمایید. اگر داروهای بدون نسخه مصرف می کنید، طبق دستورالعمل روی برچسب عمل کنید.

سلب مسئولیت: اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً جنبه آموزشی داشته و نبایستی به منظور جایگزین توصیه های پزشک متخصص در نظر گرفته شود.

/ج

منبع: راسخون