رکابزن ایران: تا المپیک فقط باید مسابقه برویم، در اردو عضلات ما تبدیل به چربی می گردد - وبلاگ بهداشت و سلامت

به گزارش وبلاگ بهداشت و سلامت، رکابزن ملی پوش ایران گفت: برای نتیجه دریافت در المپیک توکیو باید هزینه کرد و گزینه های اعزام تا المپیک در مسابقه باشند اما اگرهمینطور به امان خدا رها شوند به خط انتها هم نمی رسند.

سعید صفرزاده در تبادل نظر با وبلاگ بهداشت و سلامت درباره اینکه در مدت باقی مانده تا المپیک چه کاری می توان انجام داد تا یک سهمیه دوچرخه سواری ایران در توکیو نتیجه بگیرد، بیان نمود: بستگی دارد منظور ما از نتیجه دریافت چه چیز باشد. اگر منظور قرار دریافت بین سه نفر اول المپیک است که اصلا امکان ندارد اما برای دریافت نتیجه در المپیک باید هزینه گردد. باید تیمی تشکیل گردد و سه ، چهار نفری که مد نظر دارند تا یکی از آنها به المپیک برود، در این 9 ماه در مسابقه باشند.

او ادامه داد: نفرات مد نظر برای اعزام به المپیک بایددر مسابقه باشند و اصلا بحث اردو مد نظرم نیست چون من در اردوها بوده ام و باعث پیشرفت نمی گردد. به دلیل مسائل اقتصادی، تغذیه در اردوها مناسب نیست و هر چه عضله داریم تبدیل به چربی می گردد. از این رو به نظرم اردو سازنده نیست فقط مسابقه یاری می نماید. اعزام به مسابقه هم هزینه بر است و باید هزینه نمایند.

صفرزاده اضافه کرد: در بازی های آسیایی رکابزنان تایلند ما را کاملا شگفت زده کردند. بعد از بازی ها من تحقیق کردم تا بیینم چرا تایلندی ها اینقدر پیشرفت داشته اند و متوجه شدم سه ماه قبل از بازی ها در کمپ سوئیس اردو زده بودند و تحت نظر بهترین مربی کمپ تمرین کردند و البته نتیجه هم دریافتد. جالب این است زمانی که تایلندی ها در کمپ سوئیس بودند همان تاریخ ما شمال ایران در درازنو اردو داشتیم. کیفیت غذاها هم پایین بود به گونه ای که به ما قورمه سبزی می دادند اما حدود 1 سانتی متر روی آن روغن بود. در چنین شرایطی اگر ما نتیجه می گرفتیم عدالت واقعا زیر سوال می رفت.

صفرزاده در پاسخ به این پرسش که فکر می نماید از لحاظ داشتن رکابزن خوب که که بتواند در المپیک نتیجه بگیرد، دست فدراسیون پر است یا خیر، تاکید نمود: رکابزنان خوب سربالارو داریم که می توانند نتیجه بگیرند اما باید روی آنها کار گردد اما اگر به امان خدا رها شوند و هر کسی برای خودش تمرین کند نتیجه که نمی گیرند هیچ به خط سرانجام هم نمی رسند. جهت المپیک خیلی سنگین است. حدود 240 کیلومتر است و سربالایی سنگین دارد و باید رکابزنی که اعزام می گردد سربالارو باشد. رکابزن کف رو قطعا به خط سرانجام نمی رسد.

او در پاسخ به پرسش دیگری مبنی براینکه خودش نیز دنبال رفتن به المپیک هست یا خیر، گفت: بله. بعد از مصدومیت سنگینی که داشتم حدود 20 روز است تمرینات را آغاز نموده ام. البته تمرین جاده نمی روم چون الان خیلی فصل روی دوچرخه نشستن نیست. تمرینات پایه را انجام می دهم. حالا باید دید به المپیک می رسم یا نه. البته فرصت هست.

رکابزن ملی پوش ایران در پاسخ به پرسش دیگری مبنی براینکه فکر نمی نماید نسبت به کشورهای دیگر زمان زیادی را برای آماده شدن جهت حضور پیروز در المپیک از دست داده باشیم، توضیح داد: 9 ماه زمان زیادی نیست و به نظرم در مقایسه با کشورهای دیگر که از سالها پیش کار را آغاز نموده اند، دقیقه 90 محسوب می گردد اما الان حتی همان اردو را که می گویم خیلی نمی تواند سازنده باشد را هم نداریم و هر کسی برای خودش تمرین می نماید. به نظرم اگر در المپیک نتیجه ای هم گرفته گردد و یا رکابزن ما به خط سرانجام برسد، روی استعداد و زحمت خودش بوده است.